Seyid Əzim Şirvani

Doğum 1835 · Şamaxı

Vəfat1888

Azərbaycan şairi, maarifçi və satirik. Şamaxıda doğulub, təhsilini Bağdad və Şamda alıb, qayıdandan sonra doğma şəhərində üsuli-cədid məktəbi açıb. Klassik qəzəl ənənəsini davam etdirməklə yanaşı, satiraları və uşaqlar üçün yazdığı mənzum hekayələri ilə tanınır.

306 əsər

241 Olmayaydı məndə, ya rəb, bu məhəbbət kaş ki Qəzəl 242 Genə bir namə ilə yadə salıb yar məni Qəzəl 243 Rəhm etmədi əhvalıma yarım, belə keçdi Qəzəl 244 Ey xoş ol günlər ki, bəzmimdə nigarım var idi Qəzəl 245 Eylədi axır fələk ol gülüzarımdan məni Qəzəl 246 Zahidin gər güzəri bir düşə meyxanə sarı Qəzəl 247 Dünən gecə mənə həmbəzm bir səmənbər idi Qəzəl 248 Çəkmə, ey dust, bu gün daməni-səhrayə məni Qəzəl 249 Pərtövi-hüsnün pozubdur nuri-mehri-ənvəri Qəzəl 250 Badi-səba şüküftə edər gərçi gülləri Qəzəl 251 Axiri-dəhr nə mümkündü fənadən qeyri Qəzəl 252 Ey ruyin asimanın xürşidi-nuri-tabi Qəzəl 253 Derlər ki, xəlq üç yüz ili Adəm ağladı Qəzəl 254 Sənə olsaydı, ey gül, Yusifin filcümlə oxşarı Qəzəl 255 Dün qismət oldu çeşmimə xalın nəzarəsi Qəzəl 256 Yanımda eyləməyin eyb o mahi-tabanı Qəzəl 257 Tökülür gözlərimin, xəttini görcək, yaşi Qəzəl 258 Ta könül seydinə səyyad o gözü qaş oldu Qəzəl 259 Ta niqab arizinə zülfi-dütadən saldı Qəzəl 260 Nolurdu bəzmdə, ya rəb, mənim də yarım olaydı Qəzəl