Seyid Əzim Şirvani

Doğum 1835 · Şamaxı

Vəfat1888

Azərbaycan şairi, maarifçi və satirik. Şamaxıda doğulub, təhsilini Bağdad və Şamda alıb, qayıdandan sonra doğma şəhərində üsuli-cədid məktəbi açıb. Klassik qəzəl ənənəsini davam etdirməklə yanaşı, satiraları və uşaqlar üçün yazdığı mənzum hekayələri ilə tanınır.

306 əsər

221 Ey ləli-ləbin şireyi-şəkkər təki şirin Qəzəl 222 Mən öldüm, üstümə dildar gəlsin Qəzəl 223 İstərəm görmək səni bir şəxsə imkan olmasın Qəzəl 224 Bəs ki, verir cəfaləri hərdəm səfa mənə Qəzəl 225 Meyxanə tərəf saqi, amandır, güzər eylə Qəzəl 226 Ey gözün eyni-xuda, "nuni-qələm" qaş sənə Qəzəl 227 Vaiz, demə kim, zail edər əqli piyalə Qəzəl 228 Mənə mehman idi ol sərvi-xuraman bu gecə Qəzəl 229 Dedim, ey sərvi-rəvan, gül kimi xəndan gəzmə Qəzəl 230 Mən dedim dilbərə qıl cövrü cəfadən tövbə Qəzəl 231 Ey badi-səba, kuyi-həbibə güzər eylə Qəzəl 232 İstəyir şəhrdən ol dilbəri-məhparə gedə Qəzəl 233 Nolaydı bəzmimə ol gülüzar bir də gələ Qəzəl 234 Cəfadı karı deyib ol nigarı qoyma gedə Qəzəl 235 Dün dolandım başına, söylədi pərvanədi bu Qəzəl 236 Kim ki, meyxanəni bu dəhrdə bünyad etdi Qəzəl 237 Yüzdən çəkəndə naz ilə, mahım, niqabını Qəzəl 238 Ta düşdü dillərə qəmi-eşqin hekayəti Qəzəl 239 Xoş ol zaman ki, qapında gədalığım var idi Qəzəl 240 Sənsiz, ey ruhi-rəvan, təndə təvanım yox idi Qəzəl