Seyid Əzim Şirvani

Doğum 1835 · Şamaxı

Vəfat1888

Azərbaycan şairi, maarifçi və satirik. Şamaxıda doğulub, təhsilini Bağdad və Şamda alıb, qayıdandan sonra doğma şəhərində üsuli-cədid məktəbi açıb. Klassik qəzəl ənənəsini davam etdirməklə yanaşı, satiraları və uşaqlar üçün yazdığı mənzum hekayələri ilə tanınır.

306 əsər

81 Göstərir məscidi zahid ki, bu iyman yoludur Qəzəl 82 Gərçi dil seydinə, ey gül, xət ilə xalın var Qəzəl 83 Qətlimə meyl əgər ol dilbəri-növşad eylər Qəzəl 84 Xət gəldi ruyi-dilbərə, ey dil, hicabı var Qəzəl 85 Sanma ki, çeşmdən üzümə əşki-tər gəlir Qəzəl 86 Əhli-eşqin, zahida, cismindəki can özgədir Qəzəl 87 Əgərçi həşrdə peyda o sərvqamət olur Qəzəl 88 Çeşmində qəzəb yoxsa dili-zarım üçündür Qəzəl 89 Ol üzü xurşid kim aşiqlərin cananıdır Qəzəl 90 Bülbülün hali-dilin novgüli-gülzar bilir Qəzəl 91 Hanı o mah ilə mən işrət etdigim gecələr Qəzəl 92 Hərçənd xubrudə bu adətdi, naz olur Qəzəl 93 Bu pir könül tazə bir əhli-nəzər istər Qəzəl 94 Hanı o mahə həmağuş olduğum gecələr Qəzəl 95 Alan qərarımı ol kakili-mütərradır Qəzəl 96 Yadə saldıqda səni, dideyi-xunbar ağlar Qəzəl 97 Ey məh, sənə bu ahi-dəmadəm nə üçündür Qəzəl 98 Gəhi çeşmin, gəh əbru, gah qəmzən qəsdi-can eylər Qəzəl 99 Kim ki, Seyyid, özünə bir gözəli yar bilir Qəzəl 100 Sanma qəm dəfini dildən meyi-gülgun eylər Qəzəl