Ey könül, ləli-ləbi-cananə eylərsən həvəs

Ey könül, ləli-ləbi-cananə eylərsən həvəs, Məxfi qalsın söz, nihani canə eylərsən həvəs.

Gəh sözün meyxanədir, gahi xəyalın saqidir, Cənnət istərsən, yəqin, qılmanə eylərsən həvəs.

Yox işin sirri-dəhani-yari sormaqdan siva, Sən məgər hər nükteyi-pinhanə eylərsən həvəs.

Ey dili-məcruh, yox müşk ilə zəxmin sazişi, Bəs neçin ol zülfi-müşkəfşanə eylərsən həvəs.

Gəh təmənna tiğin eylərsən, gəhi peykanını, Yardən hər ləhzə bir ehsanə eylərsən həvəs.

Ey xəyali-yar, çıxmazsan könüldən, bilməzəm Sən neçün bu mənzili-viranə eylərsən həvəs?

Seyyida, sal boynuva zünnari-zülfi-yarı sən, Eşqdə gər rütbeyi-Sənanə eylərsən həvəs.