Seyid Əzim Şirvani

Doğum 1835 · Şamaxı

Vəfat1888

Azərbaycan şairi, maarifçi və satirik. Şamaxıda doğulub, təhsilini Bağdad və Şamda alıb, qayıdandan sonra doğma şəhərində üsuli-cədid məktəbi açıb. Klassik qəzəl ənənəsini davam etdirməklə yanaşı, satiraları və uşaqlar üçün yazdığı mənzum hekayələri ilə tanınır.

306 əsər

261 Sanma güldür gətirən səhni-gülüstanə məni Qəzəl 262 Bilməm ki, bu nə fitneyi-dövrü qəmər oldu Qəzəl 263 Ey könül, ol gül üçün naləvü zar etmə dəxi Qəzəl 264 Hər aşiqi-dilsuxtə bir meyldə qaldı Qəzəl 265 Dustlər, mən görən ol dilbəri-ziba kim idi Qəzəl 266 Ölüncə çəkmənəm meyxanədən hərgiz qədəm, saqi Qəzəl 267 Alıb qərarımı, gəl biqərar qoyma məni Qəzəl 268 Ta məndən iraq ol büti-gülpirəhən oldu Qəzəl 269 Xalü xətin olub dili-viranə oğrusu Qəzəl 270 Ləblərin öpdüm, könül oldu meyi-nab oğrusu Qəzəl 271 Dil aşiq olub zülfüvə sevdalərə düşdü Qəzəl 272 Bağdən fəsli-bahar ol güli-rəna getdi Qəzəl 273 Ey rövzeyi-behişt cəmalın nişanəsi Qəzəl 274 Xət gəldi rüxi-yarə füzun oldu səvadı Qəzəl 275 Derdim ki, könül zirü zəbər olmasın, oldu Qəzəl 276 Zülali-ləblərin "eynən tüsəmma səlsəbil" oldu Qəzəl 277 Bir də bəzmimdə mənim ol büti-novşad olumu Qəzəl 278 Dün, ey Səfa ki, etmiş idin, xoşsəfa məni Qəzəl 279 Görməyib sən kimi, ey məh, çərxi-minanın gözü Qəzəl 280 Bir könül ki, ola ol mahliqadən xali Qəzəl