Eylədi axır fələk ol gülüzarımdan məni
Eylədi axır fələk ol gülüzarımdan məni, Saldı dəşti-qürbət içrə kuyi-yarımdan məni.
Naqeyi-sərgəştətək səhra dolansam, ney əcəb Kim, fələk bidad ilə üzmüş qatarımdan məni.
Hicrdən rəngim saraldı, şükr kim, sərrafi-eşq, İndi tanır bu zəri-kamil-əyarımdan məni.
Qaldı, mən getdimsə, ey namehriban, kuyində dil, Bari gəh-gəh sor dili-biixtiyarımdan məni.
Şəhri-Tiflisin çəlipa bağlayan tərsaləri, Qorxuram kim, ayıra axırda tarımdan məni.
Seyyida, mən ol məhəbbət əhliyəm afaqdə – Kim, tanır əhli-nəzər xaki-məzarımdan məni.