Pərtövi-hüsnün pozubdur nuri-mehri-ənvəri
Pərtövi-hüsnün pozubdur nuri-mehri-ənvəri, Rövnəqi-hüsnündür ey mahım, cahanın zivəri.
Ayeyi-vəsssyf qaşındır bu yüzdən dəhr ara, Sabit eylər xəlqə həqqən Zülfüqari-Heydəri.
Bu pərirulərdir aləmdə müsəxxər nəlinə, Mur xəttim, ləblərindir ol Cəmin əngüştəri.
Şurə saldı püsteyi-xəndanın əhli-aləmi, Ey şəkərləb, qamətin göstərdi şuri-məhşəri.
Guşeyi-meyxanədə bəsdir bizə sınmış sifal, Çərxi-minanın əgər xurşiddən var sağəri.
Arizin cövhərdir, ol cövhər yanında gün ərəz, Hanı Əflatun ki, fərq etsin ərəzdən cövhəri.
Yusifim, gəl eyləmə munca cəfalər Seyyidə, Etmə rəncidə özündən xatiri-peyğəmbəri.