Aləmdə bu gun sənciləyin yar kimin var?
Aləmdə bu gun sənciləyin yar kimin var? Gər var desən, yox deməzəm, var, kimin var?
Dildari-məcazi bulunur aşiqə yüz min, Bənzər sana təhqiqdə dildar kimin var?
Tatara saçın tozunu tüccar ilə göndər, Ta kim, bilələr nafeyi-tatar kimin var.
Ey buncuğu dürdanə sanan, gövhərini bil, Ta kim biləsən lö’löi-şəhvar kimin var?
Əyyar kimi türrəsi məndən könül aldı, Şol türrə kimi dilbəri-əyyar kimin var?
Məhbub qəmər üzlü, boyu sidrə ögüşdür, Yanaqları gül, lə’li şəkərbar, kimin var?
Eşqin qəminə eyləmişəm könlümü məxzən, Bir mənciləyin məxzəni-əsrar kimin var?
Gərçi gecəsi mətləül-ənvardır anın, Zülfü kimi bir mətləül-ənvar kimin var?
Ey nisbət edən üzünü gülzar ilə bağa, Üzütək anın gülşənü gülzar kimin var?
Isbat edərəm daim ənəlhəqqimi həqdən, Bir mənciləyin aşiqi-bərdar kimin var?
Can ilə cahan yara fəda qıldı Nəsimi, Anın kimi bir yari-vəfadar kimin var?
Lüğət: Əyyar – Zirək, hiyləgər; Şol – O; Qəmər – Ay; Sidrə – Lotos; Məxzən – Xəzinələr; Əsrar – Sirlər; Ənvar – Nurlar