Güli-tərdən gülicək, arizinə ma’ tökülür

Güli-tərdən gülicək, arizinə ma’ tökülür, Bağa gir, gör ki, necə laleyi-həmra tökülür.

Ənbərin sünbülünə badi-səba kim, iricək, Qoymağıl titrəməgə, ənbəri-sara tökülür.

Qara saçın ucunu salma ayağına, götür, Heyf olur nafeyi-tatara ki, hər ca tökülür.

Ləblərindən varalı Misrə xəbər, əttarın, Qutusundan dünü gün qənd ilə halva tökülür.

Aləmin başına tabəndə üzün şəm’indən, Xaliqin rəhmətidir, nuri-təcəlla tökülür.

Necə nömid olayım, çün gözümün əbrindən, Qətrə-qətrə üzümə hər yana dərya tökülür.

Sədəfin gərçi dəhanı doludur inci ilə, Açıcaq ləblərini, lö’löi-lala tökülür.

Hüsnünün vəsfini ta yazmağa əzm eyləmişəm, Qələmin dili ucundan qamu sevda tökülür.

Ta cüda düşdü Nəsimi ləbi-lə’lindən anın, Gözlərindən dünü gün lə’li-müsəffa tökülür.