Şah İsmayıl Xətai

81 Ta səri-kuyində bu könlüm müqim olmuşdurur Qəzəl 82 Görəli ol məh yüzün başıma yüz sevda düşər Qəzəl 83 Mənəm bir tən, vəleykin can anındır Qəzəl 84 Yanağın, ey pəri, can mənzilidir Qəzəl 85 Dilbəra, bu dərdimə dərman edərsən, vəqtidir Qəzəl 86 Dilbəra, ğəmgin könülmü şad qılsan, vəqtidir Qəzəl 87 Ey, könül, ol mə’nisiz cahili yar etməkmolur?1 Qəzəl 88 Cana, sənin cəmalını çün afitab oxur Qəzəl 89 Eşqiniz, cana, bu könlüm təxtinə sultandurur Qəzəl 90 Ol sənəm kim, gecə-gündüz can anın heyranıdır Qəzəl 91 Arizin kim, ol rüxi-pürnur, tab üstündədir Qəzəl 92 Ta kim, ol zülfin niqabi mahtab üstündədir Qəzəl 93 Ta kim ol ahu gözün mülki-xötəndən bac alur Qəzəl 94 Arizində sünbülin ənbərfəşan etmişdürür Qəzəl 95 Dilbəra, mehrin əzəldən sidq ilə canımda var Qəzəl 96 Ey fələk, dövründə neyçün ol nigar əldən gedir? Qəzəl 97 Ey sənəm, neyçün sənin və’din xilaf olmuşdurur? Qəzəl 98 Bu mənim cismimdəki zəhmətlərimol can bilür Qəzəl 99 Ey sənəm, eşqində hər dəm bu könül bimardir Qəzəl 100 Gərçi gün xoşdur, vəli rüxsarın andan yaxşıdır Qəzəl