Eşqiniz, cana, bu könlüm təxtinə sultandurur
Eşqiniz, cana, bu könlüm təxtinə sultandurur, Bu vücudim mülkinə xeyli-xəyalın candurur.
Ta görübmən hüsnini, ey gövhəri-yekta sənəm, Bir gözüm Qülzüm misali, bir gözüm Ümmandurur.
Ruzü şəb bəs kim, qılur bülbül fəğanü zarlığ, Ta gülüstanda yüzün tək bir güli-xəndan durur.
Əhli-taət bəs ki, zikr edər sifati-hüsnüni, Bildi kim, yüzün sifati ayəti-Qur’andurur.
Dünyənin varü yoxundan, ey Xətayi, qəm yemə, Saxlayan daim səni şol sayeyi-sübhandurur.
Lüğət: Hüsn – gözəllik; Yekta – yalnız, misilsiz; Şəb – gecə; Xəndan – gülən; Zikr – anma, söyləmə; Şol – o