Dilbəra, ğəmgin könülmü şad qılsan, vəqtidir
Dilbəra, ğəmgin könülmü şad qılsan, vəqtidir, Bu yıxılmış könlümü abad qılsan, vəqtidir.
Xeyli müddətdir ki, könlüm eşq ilə viranədir, Şimdi ol viranəni abad qılsan, vəqtidir.
Ey şəhi-lütfü kərəm, bir gəz eşit fəryadimi, Bənd içindən bəndəni azad qılsan, vəqtidir.
Firqətin dövrində çəkdim möhnətü cövrü cəfa, Şimdi vəslin yoluna irşad qılsan, vəqtidir.
Çünki dərdi-eşqini olmaz nihan etmək anın, Ey Xətayi, dərd ilən fəryad qılsan, vəqtidir.
Lüğət: Firqət – ayrılıq; Cövr – zülm; Vəsl – qovuşmaq; İrşad – doğru yol göstərmə, öyüd vermə; Nihan – gizli