Dilbəra, mehrin əzəldən sidq ilə canımda var
Dilbəra, mehrin əzəldən sidq ilə canımda var, Andan özgə kimsə yoxdur, həm bilür pərvərdigar.
Bu fəna darində əhli-zövq ilən qılgil səfa, Mülkü malü təxtü cah olmaz cəhanda payidar.
Sayeyi-qəddində gərçi yer yüzi buldu şərəf, Sayebani-rif’ətindən nöh fələk dutmuş qərar.
Gəlməmişdir sən təki aləmdə, ey sultani-hüsn, Sahibi-fəzlü kəmalü izzəti ba iftixar.
Arif isən, qoymagil əldən həqiqət mənzilin, Aqil isən, dinyeyi-ğəddarə vermə ixtiyar.
Nəzmi-əş’arın, Xətayi, hər biri dürdanədir, Söyləgil ta şahların guşində olsun guşvar.
Lüğət: Mehr – günəş; Pərvərdigar – yaradan; Hüsn – gözəllik; Fəzl – fəzilət – dəyər, üstünlük, bilik