Şah İsmayıl Xətai

21 Hər kimə kim, səncələyin bir pərivəş yar ola Qəzəl 22 Neylərəm ol cənnəti içində dildar olmasa Qəzəl 23 Hüsnün bəyani sureyi-yasinü haləta Qəzəl 24 Taki rüxsarindən ərrəhman ələl-ərş-istiva Qəzəl 25 Minbə’d əgər mənimlə həbib olsa aşina Qəzəl 26 Vəchində peydadır sənin ənvari-zati-kibriya Qəzəl 27 Zərreyi-mehrində daim, ey cəmalı afitab Qəzəl 28 Gəldi sürahi məclisə, rəf’ eyləmiş niqab Qəzəl 29 Bu aləm hüsninə heyrandır, ey dust Qəzəl 30 Əhli-həyatə söylərəm, ey həyyi-laməmat Qəzəl 31 Sərxoşi-cami-ələstəm ta əbəd hüşyar məst Qəzəl 32 Bu, qəmzə degil, bəladır, ey dust Qəzəl 33 Dilbəra, dərdimə dərman səndən özgə kimsə yox Qəzəl 34 Ol pəri kim, bu cəhanda hüsninin həmtası yox Qəzəl 35 Bu könlüm şad olur qəmdən rüxi çün laləgun görgəc Qəzəl 36 Həq kəlamı sevmişəm, sireyi-yasindən mədəd Qəzəl 37 Munca cövr etdin mana, namehribanlıqdan nə sud? Qəzəl 38 Fələknin gərdişindən dadü fəryad Qəzəl 39 Ərzə yazdım mən sana, ey şahi-xubanım, mədəd Qəzəl 40 Hüsn ilə ziba imişsən, ya əli, səndən mədəd Qəzəl