Arizin kim, ol rüxi-pürnur, tab üstündədir
Arizin kim, ol rüxi-pürnur, tab üstündədir, Suyə bənzər kim, həmişə afitab üstündədir.
Həq bilur kim, rüxlərin şə’nində olmuşdur nüzul, Ayəti-müshəf ki, övraqi-kitab üstündədir.
Aləmin rövşənliği gərçi günəşdəndir, vəli Pərtövi-hüsni-cəmalın afitab üstündədir.
Tabi-eşqindən həmişə gör nə sərgərdan gəzər, Asiman daim ki, yüzündə niqab üstündədir.
Mehri-eşqin nəqdinə viranə könlümdür məqam Kim, bəli gəncin yeri daim xərab üstündədir.
Ayağın toprağıdır həqq əhlinin başında tac, Cismi daim bu Xətayinin türab üstündədir.
Lüğət: Ariz – yanaq; Tab – güc, qüvvət, işıq; Nüzul – düşmə, enmə; Müshəf – Quran; Vəli – ancaq, lakin; Hüsn – gözəllik; Sərgərdan – avara, sərsəri; Niqab – üz örtüyü; Mehr – günəş; Gənc – xəzinə; Türab – torpaq