Qəzəl

141 Bir zaman biz dəxi ol mah ilə həmxanə idik Qəzəl 142 Can tazələnir ləli-dürəfşanını görcək Qəzəl 143 Yarımı yar eylədin əğyarə, ey fələk Qəzəl 144 Şadəm ki, könlüm oldu ol zülfü xalə mail Qəzəl 145 Çü məndən oldu o məhbubi-dilrüba qafil Qəzəl 146 Sərv hərçənd rüunətdə qədin tayı degil Qəzəl 147 Ta ki sən oldun əsiri zülfi-yarın, ey könül Qəzəl 148 Vaizi-şəhr özü iqrarına etsəydi əməl Qəzəl 149 Vəsli-yar ilə yetişdi hamı bayramə, könül Qəzəl 150 Mənə hicrində o növ ilə degil surəti-hal Qəzəl 151 Gülşənlər içrə gər açıla səd həzar gül Qəzəl 152 Nə bu gün bağdə yarım, nə meyim var mənim Qəzəl 153 Xoş ol zaman ki, ol şəh ilə həmzəban olam Qəzəl 154 Yoxdur əlac, çoxdu bu könlümdə həsrətim Qəzəl 155 Çıxıban şəhrdən, ey mah, cigərqan gəldim Qəzəl 156 Məni hər kim edib ol mahliqadən məhrum Qəzəl 157 Girib həmmam ara dildarı gördüm Qəzəl 158 Yar ilə fürsət tapıb bir dəm ki, göftar eylərəm Qəzəl 159 Aşiqəm, aşiqəm nigarə qəsəm Qəzəl 160 Ta o mahın xətü xalinə nigah eyləmişəm Qəzəl