Qəzəl
307 əsər · Klassik Şərq şeiri; beytlərdən ibarət, rədifli
281 Əlminnətü-lillah, qəmə qəmxar tapıldı
282 Budur o fitnə ki, siz eylədiz fəsanə məni
283 Qurban olum o gözlərə kim, gördü yarımı
284 Rüxsarı gərçi çahdə pür abü tab idi
285 Aşüftəligim zülfi-siyəhtarı bilirmi
286 Ey əndəlib, rövnəqi-gülzar qalmadı
287 Özüm getdimsə ol kudə dili-qəmpərvərim qaldı
288 Qeyr ilə yarım gəzir, gərdən çəkib bir qu kimi
289 Gər vəsli-yar olmaz, mən neylirəm baharı
290 İntizarım həddən ötdü, gülüzarım gəlmədi
291 Eşq əhli oldu hər biri bir canə müştəri
292 Öldürür gərçi, könül, həsrəti-pabus səni
293 Neylərəm gülşəni kim, ol güli-əhmər getdi
294 Nola qan ağlasan, ey göz kim, ol huriliqa getdi
295 Nə həddi bir əhəd olsun sənə hüsn ilə oxşari
296 Cəfa oxunu atır qeyrə ol yeganə, haray
297 Çıxmaz dili-zarımdan o rüxsar xəyalı
298 Ey saqiyi-gülçöhrə, mahi-rəməzan oldu
299 Dilü can valehi-hər gülrüxi-cananə idi
300 Təsəvvür eyləmə kim, məst edibdi badə məni