Qəzəl
307 əsər · Klassik Şərq şeiri; beytlərdən ibarət, rədifli
81 Göstərir məscidi zahid ki, bu iyman yoludur
82 Gərçi dil seydinə, ey gül, xət ilə xalın var
83 Qətlimə meyl əgər ol dilbəri-növşad eylər
84 Xət gəldi ruyi-dilbərə, ey dil, hicabı var
85 Sanma ki, çeşmdən üzümə əşki-tər gəlir
86 Əhli-eşqin, zahida, cismindəki can özgədir
87 Əgərçi həşrdə peyda o sərvqamət olur
88 Çeşmində qəzəb yoxsa dili-zarım üçündür
89 Ol üzü xurşid kim aşiqlərin cananıdır
90 Bülbülün hali-dilin novgüli-gülzar bilir
91 Hanı o mah ilə mən işrət etdigim gecələr
92 Hərçənd xubrudə bu adətdi, naz olur
93 Bu pir könül tazə bir əhli-nəzər istər
94 Hanı o mahə həmağuş olduğum gecələr
95 Alan qərarımı ol kakili-mütərradır
96 Yadə saldıqda səni, dideyi-xunbar ağlar
97 Ey məh, sənə bu ahi-dəmadəm nə üçündür
98 Gəhi çeşmin, gəh əbru, gah qəmzən qəsdi-can eylər
99 Kim ki, Seyyid, özünə bir gözəli yar bilir
100 Sanma qəm dəfini dildən meyi-gülgun eylər