Ey əndəlib, rövnəqi-gülzar qalmadı

Ey əndəlib, rövnəqi-gülzar qalmadı, Gül qarət oldu, xarə dəxi yar qalmadı.

Əğyardən həmişə edərdin şikayəti, Səd şükr kim, zəmanədə əğyar qalmadı.

«Nətvis-Süha» büruzə gəlibdir əyan bu gün, Dövrü qutardı, günbədi-dəvvar qalmadı.

Gün çıxdı, məhv oldu cahandan sitarələr, Cüz nuri-şəms, şöleyi-ənvar, qalmadı.

Üzlər təvəccöh eylədi şəmsi-həqiqətə, İqbalə döndü, kimsədə idbar qalmadı.

Ənhari-kəsrət oldu rəvan bəhri-vəhdətə, Qeyr əz xudayi-vahidü qəhhar qalmadı.

Bütlərdən oldu beyti-xuda pak, ey könül, Yarımdan özgə xanədə dəyyar qalmadı.

Seyyid, mətai-şerini bazarə çəkmə sən, Sərraf getdi, zərrə xəridar qalmadı.