Neylərəm gülşəni kim, ol güli-əhmər getdi

Neylərəm gülşəni kim, ol güli-əhmər getdi, Göz yaşım cuyə-dönüb sərvü sənubər getdi.

Ahü nalə dəmidir eylə fəğan, ey bülbül, Qaldı yüz xar bu gülşəndə, güli-tər getdi.

Getdi ol cövhəri-can, qaçdı mənim rəngi-rüxüm, Bu ərəz oldu tələf, ah, o cövhər getdi.

Düşəcəkdir dəxi minbəd işim nöqsanə, Tutulub, məndən o məhparə mükəddər getdi.

Qərq edib əşk məni, atəşi-rüxsarüvi aç, Sən qurban olub, əldən bu səməndər getdi.

Yengi aytək görünürdü qaşı, zülf aldı onu, Ah! Əbr altına ol mahi-münəvvər getdi.

Ta ki öpdüm ləbi-canpərvərin ol hurvəşin, Xatirimdən həvəsi-çeşmeyi-Kövsər getdi.

Getdi ol yasəməni zülf, salıb yasə məni, Yasimə bais olub, ah, o səmənbər getdi.

Getdi Seyyid dolana kuyin o xalı həcərin, Heyf kim, Kəbə təvafinə o kafər getdi.