Bəhri-mühit imiş könül, yoxdur anın kənarəsi

Bəhri-mühit imiş könül, yoxdur anın kənarəsi, Lə’l ilə səlsəbil imiş, ab ilə səngi-xarəsi.

Faniyi-mütləq olmuşam, həqqiləyəm, həq olmuşam, Kim ki, həqi dilər, budur çarəsi, üştə çarəsi.

Şə’şəəsində məhv olur ay ilə gün bu Zöhrənin, Gör ki, nə afitabmış şol fələkin sitarəsi.

Kirpiginin xədənginə uğradı xəstə yürəgim, Ey bu oxa inanmayan, uş cigərimdə yarəsi.

Sirri-ələsti-rəbbikum çünki götürdü pərdəyi, Zahidə assi eyləməz xirqeyi-parə-parəsi.

Türrəsinin cəfaları sağişə gəlməz, ey könül, Sən bu şümara düşmə kim, mən bilirəm şümarəsi.

Canü cahana zülfünün tarəsin alü vermə kim, Gər verəsən, ucuz ola canü cahana tarəsi.

Qanğı həzarədəndürür qəmzələri bölükü kim, Durmaz anın xədənginə min çərinin həzarəsi.

Eşqə əzəldə vermişəm ücrətə könlüm evini, Şər’ ilə kimsə ta əbəd fəsx edəməz icarəsi.

Qaşlarının rümuzuna əql irəməz, Nəsimiya, Gör nə qədər dəqiq imiş qaşlarının işarəsi.

______________________Milli Kitabxana_______________________