Kim ki, bildi bu siratil-müstəqimin rahını
Kim ki, bildi bu siratil-müstəqimin rahını, Əhli-irfan olduvü bildi yəqin Allahını.
Göydəki cümlə məlaik adəmə qıldı sücud, Həq-təaladan gör anın bunca izzü cahını.
Həq buyurmuş ərzülillah aqibət lil-müttəqi, Çün deyilsən müttəqi, mülk etmə ərzüllahını.
Çün əmirəlmö’minin mən nöqteyi-bayam dedi, Kim ki, hərfin sirrini bilməz nə bilsin şahını?
Küllü-şey’ün halik oldu, qaldı illa vəchəhu, Hər yanadan baxdı arif, gördü vəchüllahını.
Ey Nəsimi, hər kim öz nəfsindən oldu baxəbər, Cümleyi-əşyada zahir gördü nitqüllahını.
______________________Milli Kitabxana_______________________