Həbibim, izzətim, canım, cahanım
Həbibim, izzətim, canım, cahanım, Rəfiqim, munisim, arami-canım.
Sənubərqədli dildarım, təbibim, Yetir didarına ruhi-rəvanım.
Ki, can quşu uçar bir gün qəfəsdən, Qalır firqət içində mehri-canım.
Fəraqın dərdi çoxdur, deyə bilmən, Əgər dersəm qalır heyran cavanım.
Qatımdan getməz oldu nari-hicran, Çəkə bilməm, nedim arami-canım?
Xumari-mehriniz göydürdü canı, Yetir şərbət vüsalından nəhanım.
Nəsimi çəkdi qəm anəstünarən, Odu issi nə qılsın natəvanım?
Lüğət: Həbib – Dost, sevgili; Munis – Yaxın dost