Qəsidə

21 Bu sürahi məsələn bir sənəmi-rə’nadır Qəsidə 22 Məgər qılır rəqəmi-vəsfi-xətti-yar qələm Qəsidə 23 Bağ lövhinə xəzan bərgi zərəfşan eylər Qəsidə 24 Nə müşkül olsa qılır çərx ruzigarilə həl Qəsidə 25 Nə lütfdür yenə kim, buldu səbzədən gülzar? Qəsidə 26 Yenə qıldı səba gülzarə də’vət bülbüli-zari Qəsidə 27 Zülməti-heyrətdə zikrindir mənə virdi-zəban Qəsidə 28 Səfheyi-çöhreyi-al üzrə səvadi-xəti-yar Qəsidə 29 Səvadi-büq’eyi-Bağdad çeşmi-həft kişvərdir Qəsidə 30 Nə mövcud olmasa əsbabi-dünyadən, degil müşkil Qəsidə 31 Səbr hər dərdə mürur ilə müdava eylər Qəsidə 32 Ey sənə iqbali-ruzəfzun ətayi-girdigar Qəsidə 33 Fələk hər dövrdə bir feyzi-hikmət aşikar eylər Qəsidə 34 Cahanı eylədi feyzi-bəhar rəşki-cinan Qəsidə 35 Ey hilali-eyd qalibdir sənə əbruyi-yar Qəsidə 36 Mən kiməm? – Bir fəqiri-bisərü pa Qəsidə 37 Qıldı dəf’i-qəm dili-üşşaqdən zövqi-bahar Qəsidə 38 Sün’i-həq kim, yox ikən aləmi etmiş peyda Qəsidə 39 Götürdü bad bürqə’ çöhreyi-gülbərgi-xəndandan Qəsidə 40 Afərin, ey sanei-tənpərvəri-canafərin Qəsidə