Bu sürahi məsələn bir sənəmi-rə’nadır
Bu sürahi məsələn bir sənəmi-rə’nadır Ki, dəmadəm tərəbəngizü nişatəfzadır.
Sərvtək qaməti-dilcu ilə üşşaqfirib, Şəm’tək pərtövi-rüxsar ilə bəzmaradır.
Gülbüni-baği-tərəb, qönçeyi-gülzari-fərəh, Gül kim ondan açılır, cami-meyi-səhbadır.
Rəngi-zərdü meyi-sürxün görən eylər heyrət Ki, xəzan içrə əcəb bu nə güli-həmradır.
Gah həmsilsileyi-aşiqi-xunindil olub, Boynu zənciri-cünün qeydi çəkən şeydadır.
Gah yüz aşiqi-şeydayı qılıb məstü xərab, Eyləməz hiç tərəhhüm, işi istiğnadır.
Bəzm üçün hər tərəfin türfə igidlər dutmuş, Sanasan xəl’əti-zərbəft ilə bir mirzadır.
Batini-safilə bir sufiyə bənzər ki, müdam Səcdəsində əsəri-sidqü səfa peydadır.
Kəhrübayi don ilən bir büti-sərkəşdir kim, Cilveyi-naz ilə şəh məclisinə ziybadır.
Ol şəhənşah ki, feyzindən umar kam müdam, Bəzmi-vəhdətdə əgər Xizrü, əgər Isadır.
Çakəri-çakəri fəğfur ilə xaqan oluban, Bəndeyi-bəndəsi Iskəndər ilə Daradır.
Cəmü Cəmşid degil bəzmdə həmtası onun, Sərvəri-bibədəlü xosrovi-bihəmtadır.
Xani-adil həm onun pərtövi-iqbalından Bir əsər tapdı ki, sahibnəzərü binadır.
Nəş’eyi-zövq bulan cami-rizasından kam, Bəzmi-eşqində qamu ömr qədəhpeymadır.
Ey Füzuli, dünü gün eylə dua sidq ilə kim, Ola bu dövlətü iqbal ilə ta dünyadır.
* * *
Lüğət: Sənəm – büt; gözəl; Qaməti – mövzun – yaraşıqlı boy; Pərtövi – xurşiddən bədr olacaqdır bu hilal – bu yeni Ay Günəş işığından bədrlənəcəkdir; Rüxsar – yanaq S; Gülbün – gül budağı; Tərəb – şənlik; Cami – xoşgüvar – ləzzətli şərab; Meyi – nab – saf şərab; Səhba – şərab; Güli – rə’na – qırmızı rəna çiçəyi; Həmra – qırmızı; Peyda – zahir, aşkar olmaq; Vəhdət – yalqızlıq, təklik; Çakər – nökər, qul; Bəndə – qul, kölə; Sərvər – başçı; Bibədəl – əvəzsiz; Xosrov – padşah, hökmdar