Qəzəl

141 Boyun bir sərvi-rə’nadır, güli var Qəzəl 142 Aşiq oldur kim, sözü canü dililə yar bir Qəzəl 143 Şəm’i-hüsnin çövrəsində canü dil pərvanədir Qəzəl 144 Sənsizin könlüm, şəha, bir külbeyi-viranədir Qəzəl 145 Bir qətreyi-ərəq ki, yüzündən nisar olur Qəzəl 146 Ol gedən yarımmıdır, ya ixtiyarımdır gedir? Qəzəl 147 Yandım eşqindən, əya gül yüzlü dildar, üştə gör! Qəzəl 148 Pərişan zülfi-müşkinin güli-xəndanə düşmüşdür Qəzəl 149 Ey könül, hərcayi yari ixtiyar etmək nədir? Qəzəl 150 Ey könül, hər mə’nisiz cahili yar etmək nədir? Qəzəl 151 Ey sənin yüzünə baxdıq, qutlu oldu mahimiz Qəzəl 152 Həsrətindən, dilbəra, qaldı du çeşmim xabsiz Qəzəl 153 Ta düşübmən eşqinə hicrində mən zarəm hənuz Qəzəl 154 Biz əzəldən ta əbəd meydanə gəlmişlərdənüz Qəzəl 155 Dilbəra, şəmsüz-zühadır şö’leyi-rüxsariniz Qəzəl 156 Hali-dilimni bəndədən ol yarə söyləniz Qəzəl 157 Qəbayi-fəqrü fənadır qumaşi-faxirimiz Qəzəl 158 Övliyadan hasil etdik eşq ilə sevdayi biz Qəzəl 159 Sənsən həmişə surətü mə’nidə şahimiz Qəzəl 160 Sənsən cahan içində bu gün padşahimiz Qəzəl