Sənsən həmişə surətü mə’nidə şahimiz
Sənsən həmişə surətü mə’nidə şahimiz, Bilgil yəqin ki, arada həqdir güvahimiz.
Ey xubların güzidəsi, rövşən yüzün kimi Nola əgər səfid ola bəxti-siyahimiz.
Vəslindən ayru möhnətü hicran içində mən, Əflakə düşdü ğülğüleyi-suzi-ahimiz.
Billah, inan, bu doğru sözü əgri sanma kim, Lütfündən özgə dünyadə yoxdur pənahimiz.
Bəndə Xətayi canını sana fəda qılur, Ey afitab təl’ətü sün’i-ilahimiz.
Lüğət: Güvah – şahid; Xublar – gözəllər; Siyah – qara; İnan – cilov