Sufi nə bilir rümuzi-rindan
Sufi nə bilir rümuzi-rindan, Çün çəkmədi bər səri-sürahi.
Qaşın vəhyi bizə bürhan irişdi, Üzündə tə’vili-fürqan irişdi.
Üzündür həq kitabı-vəhyi-mürsəl, Zəhi dövlət sana həqdən irişdi.
Qaşınla kirpigin Turun dağında Necə bir Musiyi-Imran irişdi.
Aşiq öz dərdinə çün buldu dərman, Həzaran hikməti-Loğman irişdi.
Necə bir hikmət ilə tökdü qanın, Neçənin dərdinə dərman irişdi.
Fənayi-mütləq oldum eşq içində, Əzəldən çün tənə ol can irişdi.
Itirmə Misrini sən, ey Nəsimi, Bu Misrə Yusifi-Kən’an irişdi.
Lüğət: Rümuz – Rəmzlər S; Bürhan – Dəlil, sübut; Mürsəl – Peyğəmbər; Zəhi – Afərin; Həzaran – Yüzlərlə