Zülfünün hər bir tükü can riştəmə bağlandı yar

Zülfünün hər bir tükü can riştəmə bağlandı yar, Hər yerə zülfün çəkər, canım gedər biixtiyar.

Ay üzün ətrafına zülfün düzüldükcə sənin, Qibtədən bir tük kimi incəldim, ey çeşmi xumar.

Şövqü artar qaşının könlümdə hər gün, rəsmdir Kim, hilalın nuru artar göydə hər gün, ey nigar.

Sərv tək sayə salarkən başıma ol qamətin, Qibtədən atdı günəş bir ox, məni etdi şikar.

Cənnəti yaddan çıxardım mən səri-kuyin görüb, Həsrətim qalmaz qapında, qul kimi tutsan qərar.

Mən tikan tək sən gülü daim qanımla bəslədim, Çün açıldın, binəsib oldum üzündən, xarü zar.

Hər saat bədxasiyyət yarə Füzuli meyl edər, İncidim xasiyyətindən, ey nigarım, aşikar.