Zəifəm eylə kim, hicrində bir xurşidrüxsarın

Zəifəm eylə kim, hicrində bir xurşidrüxsarın Ki, tab etməz vücudum kölgəsinə bircə divarın.

Elə incəlmişəm, incə görənlər şübhədə qalmış Ki, paltarda vücudumdur və ya sapı o paltarın.

Yanar qəlbim, bilər məncə bu gizli dərdimi ol kəs Ki, mən tək sinəsində dağı var bir lalərüxsarın.

Hanı məndə o tale kim, nəsibim vəsli-yar olsun, Səadətdir, uzaqdan da müyəssər olsa didarın.

Cahanda şöhrətim vardır fəğan etməkdə, dərd əhli Mənə nisbət verər fəryadını hər aşiqi-zarın.

Cəfanı görməmişdir məndən özgə kimsə, mən şadəm Ki, yoxdur aləm içrə məndən özgə bir giriftarın.

Füzuli, sorma kimdir, gəl ona bax kim, vəfasından, Qalıb sevda pərişanı, olub rüsvayi-bazarın.