Yüzün gördüm sənin, ey yari-məhru
Yüzün gördüm sənin, ey yari-məhru, Könüllər afəti, ya yüzmidir bu?
Dodağın həsrətindən xəstə haləm, Axıtdı gözlərim yaşın behər su.
Həbəşdir kim, müsafir Rumə düşmüş Yüzün səfhindəki ol xali-hindu.
Gözündən ahu tək dağlarə düşdüm, Nə sehr etdi mana ol iki cadu?
Xətayi der yüzün xurşidə nisbət, Sözü rövşən dedim yüzünə qarşu.
Lüğət: Məhru – ayüzlü; Afət – bəla, gözəl