Xali vardır, söyləyir, kim gördü ruyi-alini
Xali vardır, söyləyir, kim gördü ruyi-alini, Çəkmədim mən qaşlarından göz, görüm ta xalini.
Ta göz açdım, öz yerində görmədim könlüm quşun, Odlanıb görcək sənin şahbazi-mişkin balini.
Kirpiyin hər bir oxunda bir könül var, yat, gülüm! Cəm qıl aşiqlərin qəlbi-pərişanhalini.
Görməyi bir həftədir kim, olmamış qismət mənə, Neyləsin aşiq, keçirsə böylə mahü salini.
Söylədim: xalından ayrıldım əyilmiş qəddlə, Söylədi: “dal” nüqtəsizdir,1 pozma gəl əhvalini.
Sənlə xoşhaləm cünun dəştində, ey ahim, mənim Eyləmə əskik başımdan sayeyi-iqbalini.
Əşk mövcündən, Füzuli, sanma seyrər gözlərim, Ol məhin görməkdəyəm rüxsari-fərrux falini.