Ulu kim, laf edər meydanə gəlsün
Ulu kim, laf edər meydanə gəlsün, Müxənnət gəlməsün, mərdanə gəlsün.
Ərəmlər mənzili həq mənzilidir, Ərənlər sahibi-ürfanə gəlsün.
Cuş etdi zülfiqarım, qında durmaz, Kim inkar əhlidir imanə gəlsün.
Əzəldən həq deyən əhli-təriqət, O kandan sürülüb bu kanə gəlsün.
Aralıxdan küdurətlər ərindi, Sürüldü lə’nət ol şeytanə gəlsün.
Günəhkarın günahından keçərlər, Yüz üstə sürülüb sultanə gəlsün.
Axan çaylar, axan arxlar, bulaqlar, Yerindən mövc urub ümmanə gəlsün.
Rəvayətdir hədisi-Mustafadan, Min il ölüb yatanlar canə gəlsün.
Xətayi xəstədir, kani-səxavət, Xəbər ver dərdlülər dərmanə gəlsün.
Lüğət: Laf – söz, danışıq; Cuş – qaynamaq, coşma