Ta necə xab içində xəyalın görüm sənin
Ta necə xab içində xəyalın görüm sənin, Vəqtidürür ki, şimdi cəmalın görüm sənin.
Dərdi-fəraq içində qatı zarəm, ey sənəm, Bir gün ola ki, ruzi-vüsalın görüm sənin.
Yetdi kəmalə, ey ğəmi-hicran, cəfalərin, Şimdi məhəldürür ki, zəvalın görüm sənin.
Canımni eydi-vəslinə qurban edim rəvan, Bir gün ola ki, qaşi-hilalın görüm sənin.
Yarəb, Xətayi görməsün ol möhnətü fəraq, Yetüb vüsalə, rəf’i-məlalın görüm sənin.
Lüğət: Xab – yuxu; Zəval – bəla, məhv olma; Rəvan – həyat, diri, axan, gedən, ruh, can; Hilal – aypara