Ta ki, düşdüm hicrinə, könlüm fəğanə başlər

Ta ki, düşdüm hicrinə, könlüm fəğanə başlər, Gəldi ahimdən mənim fəryadə dağü daşlər.

Hüsnini yad eyləsəm, ey sərv boylu dilbərim, Firqətindən çeşmə tək axar gözümdən yaşlər.

Mehri-ruyin sərbəsər sehr ilə dutdu aləmi, Fitnəvü qövğayə saldı ol göz ilən qaşlər.

Eşqə dil verdin deyə cövr etmə, ey zahid, mana, Can verür mə’şuqə daim aşiqi-qəllaşlər.

Nasehə, eyb eyləmə miskin Xətayi şe’rinə, Çün həqə mə’lumdurur könlündə sirrü faşlər.