Sünbülini arizin dövrində əfşan eylədin
Sünbülini arizin dövrində əfşan eylədin, Xatiri-məcmuimi ğəmdən pərişan eylədin. ____________ 1 İç – “heç” sözünün vəznə görə qısa deyilmiş şəklidir.
Xoş məqami-ə’zəm olmuşdur bu könlüm guşəsi, Bilməzəm, yarəb, nədən cövr ilə viran eylədin?
İstər idim sayeyi-vəslindən, ey candinlənim, Üştə zülm etdin mana, vəslini hicran eylədin.
Çeşmi-məstindən hezaran fitnə saldın könlümə, Türki-yəğmaçi kimi, billah yüküş qan eylədin.
Bu Xətayinin çıxardınmı könüldən, ey həbib, De məgər özgələr ilən əhdü peyman eylədin?
Lüğət: Ariz – yanaq; Əfşan – saçan, səpən; Cövr – zülm; Vəsl – qovuşmaq; Çeşmi – giryan – ağlar göz; Yüküş – çox, bol; Həbib – dost