Sübh salıb mah rüxündən niqab

Sübh salıb mah rüxündən niqab, Çıx ki, təmaşayə çıxa afitab!

Rişteyi-canım yetər et bir gireh, Salma səri-zülfi-səmənsayə tab.

Məst çıxıb, salma nəzər hər yana, Görmə rəva kim, ola aləm xərab.

Kəsmə nəzər canibi-üşşaqdən, Naleyi-dilsuzdan et ictinab.

Şamlər əncüm sayıram sübhədək, Ey şəbi-hicrin mənə ruzi-hesab.

Duzəxə girməz sitəmindən yanan, Qabili-cənnət degil əhli-əzab.

Saldı ayaqdan qəmi-aləm məni, Ver mənə qəm dəf’inə, saqi, şərab!

Rəhm qıl üftadələrin halinə, Hiç gərəkməzmi sənə bir səvab?

Yar sual etsə ki, halın nədir, Xəstə Füzuli, nə verərsən cəvab?