Şərab! Biz onu bəzmi-nigaridə içərik

Şərab! Biz onu bəzmi-nigaridə içərik. Çəməndə, bağidə, hər laləzaridə içərik.

Müyəssər olmasa daim vüsali-yar kimi, Doyunca mövsümi-fəsli-baharidə içərik.

Deyildir adətimiz az içib xərab olmaq. Kəmali-məst olacaq bir qəraridə içərik.

Halaldır—dedi vaiz, şərab cənnətdə, Odur ki, biz də onu kuyi-yaridə içərik.

Nigar eşqinə ver saqiya, piyaləyi-şam, Əlavəsin də gətir, ta naharidə içərik.

Yer olmasa bizə meyxanə məclisində əgər, Nə eybi var, çəkilib bir kənaridə içərik.

Şəfai, biz dəxi rüsvayi-şəhri-eşq olduq, Nə qaldı gizli bu gün, aşikaridə içərik.