Şəm’i-ruyin afitabi-aləmaradır sənin

Şəm’i-ruyin afitabi-aləmaradır sənin, Nuri-həq xurşidi-rüxsarında peydadır sənin.

Sənsən ol cövhər ki, dürci-mümkinat içrə bu gün, Mümkün olan eybdən zatın mübərradır sənin.

Can verir lə’lin təmənnasında min abi-həyat, Feyzinə ləbtəşnə yüz Xizrü Məsihadır sənin.

Sərvü gül nəzzarəsin neylər sənə heyran olan Kim, qədin sərvü rüxün gülbərgi-rə’nadır sənin.

Razi-eşqin xəlqdən qılmaq nihan mümkün degil, Aşiqin ol vəchdən aləmdə rüsvadır sənin.

Qıldı şövqün əşk qəvvası gözüm mərdümlərin, Ey düri-tər, mənzilin guya bir dəryadır sənin.

Cümlə afaq əhldən çəkmiş təəllüq damənin, Ta Füzuli xəstəyə vəslin təmənnadır sənin.