Səzayi-tiyğ olur həddin təcavüz eyləyən mulər
Səzayi-tiyğ olur həddin təcavüz eyləyən mulər, Onunçun tiyğidən azadədir müjganü əbrulər.
Tökülmüş gül üzə zülfi-siyahun, bu nə tüğyandır, Həzər etməzmi xəncər qaşlarundan ol səmən bulər.
Keçib əndazədən hicranın ey məh muyi-zülfün tək, Kəsilsin tiyği-vəslünlə belə həddin keçən mulər.
Xəyali-hüsni-mahünlə gündüzdür hər gecəm, lakin Şəbi-yeldayə döndərmiş günüm ol xali-hindulər.
Məni bu kəc nigahün zəxmi axır öldürür əlhəq, Nə hacət qətlimə ol tiyri-müjgan, tiyği-əbrulər.
Xəlayiq əl götür söylər belə əfsanə sözlərdən, Nədim məcnuni-eşqəm, şahidim-zənciyri-geysulər.
Şəfai, qəm yemə bir gün dəmi-tiyği-zəbanundan, Zəban kutah olur, tüğyan edən əğyari-bədgulər.