Sevgilim, şadlıq gecəmdə şəmi-rüxsarın yetər
Sevgilim, şadlıq gecəmdə şəmi-rüxsarın yetər, Şəmsi-iqbalım doğarsa, kuyi-dildarın yetər.
Nafə tək yalnız başımda mişki-çin sevdası yox, Ətrlər saçmaqda ol geysuyi-tərrarın yetər.
Taqət etdikdə tutar hər kəs üzün bir qibləyə, Qibləmiz, mehrabımız əbruləri yarın yetər.
Ehtiyacı zərrəcə əğyarə yox dərgahının, Vəslə həsrət qoymağa çün təlx göftarın yetər.
Mən həyatımdan daha başqa təmənna etmərəm, Hasili-ömrə həvayi-qəddi rəftarın yetər.
Gər dəhanın varlığı məhv etməyə meyl eyləsə, Aləmi yıxmaqlığa çeşmi-füsunkarın yetər.
Hər acı təhqirin eşq əhlində min zövq artırır, Əhli-hal eylər dua kuyində qəmxarın yetər.
Göz yumubdursa Füzuli dəhrdən, yoxdur əcəb, Gözlərində çün xəyali-ruyi-gülnarın yetər.