Səndən məni kimdir ayıran, sən

Səndən məni kimdir ayıran, sən Zahirdə vü batinimdə sənsən.

Həq vahidi-la-şərikü ləhdir, Sənlik aradan götür ki, mənsən.

Ey aşiqi-sadiq, eylə bil ki, Mə’şuqə rəvanü sən bədənsən.

Çün zahirü batin oldu vahid, Həm cövhəri-canü eyni-tənsən.

Bil gövhərinivü cövhəri ol, Gər nə həcəri-gühərşikənsən.

Yarın ətəyin qaçırdın əldən, Düşdün bu cəzayə gör nədən sən?

Fərhad ilə Xosrova, Nəsimi, Şirin gəlici şəkərdəhənsən.