Səgridir cilvəyə ol sərv səməndin yenəməz
Səgridir cilvəyə ol sərv səməndin yenəməz, Kim onu görsə fəğan etməyə kəndin yenəməz.
Gərçi şümşad lətafətdə çəkibdir gögə baş, Naz bəhsində onun sərvi-büləndin yenəməz.
Eylə divanəligə düşdü könül kim, dildar Salsa gər boynuna həm zülfi-kəməndin yenəməz.
Qaça bilməz dili-divanə saçın qeydindən, Netsin, ol vəhşi ayağındakı bəndin yenəməz.
Edəməz mən’ Füzulini qədəhdən zahid, Hiç kim kuyi-xərabat ləvəndin yenəməz.
Lüğət: Zahid – dünya işlərindən əl çəkərək ibadətlə məşğul olan adam