Səba, lütf etdin, əhli-dərdə dərmandan xəbər verdin
Səba, lütf etdin, əhli-dərdə dərmandan xəbər verdin, Təni-məhzunə candan, canə canandan xəbər verdin.
Xəzani-qəmdə gördün iztirabın bülbüli-zarın, Bahar əyyamı tək gülbərgi-xəndandan xəbər verdin.
Sözünü vəhyi-nazil gər deyərsəm hiç küfr olmaz, Cəhanı tutmuş ikən küfr, imandan xəbər verdin.
Dedilər yar, üşşaqin gəlir cəm’ etməyə könlün, Məgər kim, yarə üşşaqi-pərişandan xəbər verdin?
Süleyman məsnədindən divi-gümrəh rəğıbətin kəsdin, Dənizdə xatəmi-hökmi-Süleymandan xəbər verdin.
Füzuli, ruzigarın tirə gördün şami-hicrandan, Nəsimi-sübh tək xurşidi-rəxşandan xəbər verdin.
Lüğət: Xəzan – payız; Xatəm – üzük qaşı, möhür; Tirə – qaranlıq, tutqun