Salıb məni qəmü eşqin bir özgə hala, balam,*
Salıb məni qəmü eşqin bir özgə hala, balam,* Gözünlə görməyəsən gəlməzəm xəyalə, balam.
Tamam xəlq edər Kəbeyi-xudayə sücud, Əyibdi qibleyi-qaşın məni şimalə, balam.
Siyəhpuş oluban dil qalıbdı zülfündə, Yəqin kəminə yatıb arizində xalə, balam.
Şikayəti-qəmi-hicrini birbəbir edərəm, Yetişsə bir də əlim daməni-vüsalə, balam.
Könüldü çeşmeyi-zarilə Natəvanın axan, Onu cövrin əridib döndərib zülalə, balam.
Lüğət: Bala – uca; Siyəhpuş – qara geyimli; Hicr – ayrılıq; Damən – ətək; Natəvan – qüvvəsiz, halsız, köməksiz