Rüxsarın açıb bülbülü şeyda elədin sən

Rüxsarın açıb bülbülü şeyda elədin sən, Bülbül nəzərində gülü rüsva elədin sən.

Ağuşun üçün bəs ki, qolum açıla qaldı, Kafər, məni bir şəkli-çəlipa elədin sən.

Bürqə götürüb ol ərəqaludə yüzündən, Gün üzrə əyan iqdi-Sürəyya elədin sən.

Nitqə gəlib etdin bu dili-mürdəni ehya, Zahir genə ecazi-Məsiha elədin sən.

Tökdün yüzə ol zülfi-xəməndərxəmi, ey məh, Xurşidə hicabın şəbi-yəlda elədin sən.

Yerdən gögə var Yusif ilə fərq səninçün, Çox Yusifi eşqində Züleyxa elədin sən.

Hicri-rüxi-alında iki çeşmimi, ey gül, Xunab ila meydən dolu mina elədin sən.

Qəddini «əlif», zülfi-siyahini dedin «lam», Seyyid, bu əlif-lamı nə məna elədin sən?