Rüxlərin müshəf, nigara, qaşların mehrablər
Rüxlərin müshəf, nigara, qaşların mehrablər, Baxdım, ol yüzdən mana fəth oldu yüz min bablər.
Zərrə ikən gün təki aləmdə məşhur olmuşam, Ta mana düşdi sənin mehri-rüxündən tablər.
Gər sənin yüzün degil aşiqlər içün qibləgah, Bəs nədən oldu hilali qaşların mehrablər?
Ta sənin zülfü rüxüni görmişəm hər sübhü şam, Gecə-gündüz giryədən gəlməz gözümə xablər.
Çini-zülfün bəndinə düşdü Xətayi xəstə dil, Şərbəti-lə’lindir anə qənd ilə innablər.
Lüğət: Müshəf – Quran; Nigar – sevgili, bəzəkli; Mehrab – məsciddə qiblənin istiqamətini göstərən dairəvi yer; Mehr – günəş; Hilal – aypara; Giryə – ağlama; Dil – ürək