Qəmi-nigardən özgə bir həmdəm istəmirəm

Qəmi-nigardən özgə bir həmdəm istəmirəm, Vəfasız bu qəmi-eşqə məhrəm istəmirəm.

Mən ölmək istəyirəm tənəsindən əğyarın, Səni özümlə mən, ey can, bahəm istəmirəm.

Könül, saqınmalı zənciri olmayan dəlidən Ki, səndən ayrıla ol zülfi-pürxəm istəmirəm.

Üzün xəyalını etmək gözəldi görməkdən, Yetər dəxi, səni, ey çeşmi-pürnəm, istəmirəm.

Götürmüsən bizi, ey göz yaşı, bu torpaqdan, Ucaltmısan məni, əhsən, səni kəm istəmirəm.

Yolunda mən eləmə, gər öləm o tərsanın, Səni Məsih olasan, bir də həmdəm istəmirəm.

Füzuli, əhli-xirəd olmağın qəmin çəkmə, Səni bu qeydlə rüsvayi-aləm istəmirəm.