Qamətin xidmətinə sərvin əgilməz başi

Qamətin xidmətinə sərvin əgilməz başi, Nə bilir əhli-təriqin rəvişin ol naşi.

Ögünür didə ki, heyranəm əzəldən üzünə, Oldu mə’lum bu lafında ki, çoxdur yaşi.

Əşk lə’li rəhi-eşqində tutubdur ətəgim, Qorxuluqdur, necə salıb gedəlim yoldaşi?

Yetdi ol qayətə zə’fim ki, çəkər təsvirim Hər zaman daireyi-heyrətə min nəqqaşi.

Möhtəsib, Tanrı üçün’ gəl mənə çox vermə əzab, Meyli-məscidmi edər meykədələr ovbaşi?

Kəsdi mən şiftədən əhli-səlamət yolunu, Bəs ki, ətrafıma cəm’ oldu məlamət daşi.

Ey Füzuli, nə bəla oxları kim, gəlsə mənə, Səbəb ol qaşları yayin gözüdür, ya qaşi.