Oxlarından həlqə-həlqə oldu zəncir tək tənim
Oxlarından həlqə-həlqə oldu zəncir tək tənim, Aşiqi-divanəyəm, eşqindi zəncirim mənim.
Can çıxıb təndən oxun şövqilə hərgiz dönməmiş, Oxların can tək basar bağrıma bu can gülşənim.
Gözlərimdən razıyam, qan-yaş tökərlər hicrdə, Gülşənə çevrilmiş imdi qanla yurdum, məskənim.
Mehri-rüxsarindən ayrı halimi şərh etmərəm, Hicrdən olmuş qaranlıq, bax, bu ruzi-rövşənim.
Şəmə yanmaqdan qurtarmaq, təkcə sönməkdir əlac, Aşiqəm, eşqində ölsəm kuyin olsun mədfənim.
Ol səri-kuyə güzar etmək üçün, ey qaşı yay! Biqərar olmaq gərək ox tək, dəmirdən cövşənim.
Bu cahan mülkündə kim varsa yaxın dostdur sənə, Rəhm qıl, canan, Füzuliyə, cahandır düşmənim.